W czasach kiedy byłam małą dziewczynką na pytanie: Kim będziesz gdy dorośniesz? Bez zastanowienia odpowiadałam: Przyrodniczką! Dorastając w niewielkim gospodarstwie w otoczeniu pól, łąk i lasu, gdzie rytm życia wyznaczały kolejne pory roku, z fascynacją obserwowałam cykliczne zmiany zachodzące w przyrodzie oraz zadziwiającą różnorodność roślin i zwierząt. Po latach, już jako absolwentka biologii na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, spełniając swoje dziecięce marzenia, pracowałam na uczelni biorąc udział w krajowych i międzynarodowych projektach badawczych zajmujących się ochroną motyli oraz owadów zapylających. Przekonałam się wtedy, że skuteczna ochrona przyrody, oprócz zaangażowania wielu osób oraz istnienia odpowiednich rozwiązań prawnych, wymaga przede wszystkim posiadania rzetelnej wiedzy na temat gatunków i siedlisk, które chcemy zachować.

Jednocześnie prowadząc niewielką pasiekę uniwersytecką odkryłam, że ogromnie pociąga mnie niezwykły świat owadów społecznych (pszczół, trzmieli, os, mrówek) i tak, po kursie zorganizowanym przez Wojewódzki Związek Pszczelarzy w Krakowie, zostałam pszczelarką. Pozwoliło mi to na upowszechnianie wiedzy na temat ochrony dzikich owadów zapylających wśród członków kół pszczelarskich.

Po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej, praca na uniwersytecie, obok badań typowo naukowych, dała mi możliwość udziału w projekcie dotyczącym świadomości społecznej na temat wprowadzania w Polsce nowej formy ochrony przyrody jaką były w tamtym okresie obszary Natura 2000. Zrozumiałam, że w ochronie przyrody niebywale istotne jest poparcie społeczne i zaangażowanie lokalnych mieszkańców. Od tego momentu jednym z głównych obszarów moich działań stała się współpraca z organizacjami pozarządowymi, lokalnymi samorządami, a także parkami narodowymi (m. in. z Magurskim Parkiem Narodowym). W ramach tej współpracy brałam udział w projektach związanych z zarządzaniem obszarami Natura 2000 oraz ich ochroną, tworzeniem strategii rozwoju turystyki zrównoważonej na obszarach chronionych, turystycznym udostępnianiem parków narodowych, a przede wszystkich w przedsięwzięciach dotyczących edukacji ekologicznej (np. w projektach: „W dziką stronę” Ośrodka Działań Ekologicznych „Źródła” czy „Natura 2000” Fundacji Wspierania Inicjatyw Ekologicznych). Aby profesjonalne i interesująco przekazywać swoją wiedzę ukończyłam kurs pedagogiczny w Studium Pedagogicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz studia podyplomowe Edukacja przyrodniczo-leśna na Uniwersytecie Rolniczym w Krakowie. Stopniowo edukacja przyrodnicza stała się stałym elementem mojego życia. Prowadzę ją nie tylko za pośrednictwem wykładów i warsztatów ale również podczas codziennych spotkań z ludźmi, a moje edukatorskie doświadczenia każdego dnia wzbogaca bycie mamą ciekawej świata sześciolatki.

Na to kim obecnie jestem i czym się zajmuję duży wpływ mają również Karpaty. Moje zamiłowanie do górskich wędrówek sprawiło, że zdobyłam uprawnienia przewodnika górskiego w Studenckim Kole Przewodników Górskich w Krakowie i zainteresowałam się wpływem masowej turystyki na obszary chronione. Od chwili podpisania przez Polskę Konwencji Karpackiej dotyczącej ochrony i zrównoważonego rozwoju regionu karpackiego zaangażowałam się we wprowadzanie jej postanowień w naszym kraju oraz rozpoczęłam długoletnią współpracę ze Stowarzyszeniem Ekopsychologia. Najnowszym naszym wspólnym projektem jest https://swiatkarpat.pl/.