Wskazania etyczne

Etyka środowiskowa, o ile ma mieć jakieś konkretne znaczenie, powinna formułować cele,  zasady, metody i postawy, które są do zaakceptowania przez ludzi poszukujących większej jasności w swym życiu. Dla osób, które szukają właściwych sposobów reagowania na to, co się  im przydarza i  kreowania sytuacji, które pomogą innym.

Poniżej zamieszczamy tłumaczenie czterech zasad etyki środowiskowej wyprowadzonej z perspektywy filozofii organizmu Alfreda Northa Whiteheada. Mamy nadzieję, że będą też inspirujące dla innych.

  • Jesteśmy zaproszeni, aby żyć z wdzięcznością (zachwytem). Żyjemy w świecie podmiotów, z których każdy powinien być szanowany ze względu na swą wewnętrzną wartość i piękno.
  • Jesteśmy zaproszeni, aby żyć współodczuwając w świecie podmiotów. Gdy poszerzamy swój horyzont, tak aby włączyć do naszej społeczności wielu członków, wzrasta nasze podmiotowe self i wzbogaca to jakość naszego życia.
  • Jesteśmy zaproszeni, aby żyć tradycyjnie (skromnie). Znaczy to zachowanie tego, co istnieje teraz i odbudowę, tak dalece, jak to możliwe – tego, co jest tracone. To będzie wymagało pełnego wyrzeczeń braterstwa z innymi stworzeniami i zmiany wielu administracyjnych uregulowań.
  • Jesteśmy zaproszeni do życia, które niesie z sobą ryzyko. W świecie, w którym żyjemy ceną, jaką płacimy za nowe osiągnięcia dobrej woli jest często rozkład tego, co stare. Żyjemy w świecie, który potrzebuje zmiany w sferze polityki, ekonomii i ogólnego sposobu życia, jeśli świat ten ma ocaleć. (…) Etyka środowiskowa wymaga podjęcia odpowiedzialnego ryzyka, co jest wymogiem życia samego.

 

Ferré, F. (1995). ‘Value, time & nature.’ EnvironmentalEthics. 17 (1995): 417-31.